
به بارگاه نگاهت بهار
میِبینم
بهار را بدرت جان نثار
میبینم
***
به بال عشق تو بتوان بر
اوجها پر زد
فـلـک بـه نـام تـو انـدر
مـدار میبینم
***
نوای نای دل کعبه جز ولای
تو نیست
طـواف کـوی تو را
افـتـخار میبـیـنـم
***
جـمـال کعبه ز خـال تو
آبرومند است
وگرنه سنگ و گل بیعیار
میبینم
***
چو سعی بی تو یکی پسته
ایست دور از مغز
نـمـاز بـی تـو بـسی
شـرمـســار میبـیـنـم
***
محمد و علی و فاطمه، حسن و
حسین
ز چـهـر پـاک تـو مـهـدی،
نـگار میبینم
***
مقام و حجر و حجرناودان و
زمزم مهر
چو مستجار درت، خاکسار
میبینم
***
به عشق روی تو بوسند
حاجیان عرفات
تـو را فــروغ سـمـاوات
یـار میبـیـنـم
***
بهدور شمع گرانت وقوف و
بیتوته است
به سوی خصم تو رمی جـمار
میبینم
***
رخ تو چشمه خورشید و دیده
ام خفاش
ز گرد و خاک معاصی است
تار میبینم
***
تـو آفتاب گـران سـنـگ
عـرصـه امـیـد
جهـان بهراه تو چشم
انتظار میبینم
***
رخ کریم تو از کعبه می
دمد فردای
ازیـن سـرای گـل روزگار
میبـینم
***
بتاب شمس پس ابر غیب، ای
موعود
زمـانه در کـف قـوم شـرار
میبـینــم
استادشهریار